Ο όρος «εθνοψυχανάλυση» φέρνει στο μυαλό
μας δύο ονόματα: Géza Róheim και Georges Devereux (György Dobó).
Ουγγρικής καταγωγής και οι δύο, γεννημένοι στη μυθική πολυεθνική
αυτοκρατορία του Φραγκίσκου Ιωσήφ, με διαφορά λιγότερη από μια γενιά
μεταξύ τους, παραμένουν τα αξεπέραστα ορόσημα ενός από τους γονιμότερους
επιστημολογικούς «γάμους» του εικοστού αιώνα, που άνοιξε αναρίθμητα νέα
πεδία εστιασμού σε αυτές που εξακολουθητικά ονομάζουμε Επιστήμες του
Ανθρώπου.1
